Chciałabym opowiedzieć o nowym produkcie.
To zajmie tylko chwilę.
Zapewniam, że czegoś takiego jeszcze pan nie widział.
Szacowane potrojenie zysków...
Wejdzie na rynek za dwa tygodnie...
Rewolucyjny, syntetyczny opiat
o bezpiecznych i wszechstronnych właściwościach.
Pigułki, plastry, proszek i krople.
Gwarantuję 100% czystości
za każdym razem.
Szybsze tempo wchłaniania, wolniejszy metabolizm...
i najważniejsze:
to inhibitor enzymu wątrobowego CP450.
Co zapobiega wystąpieniu tolerancji.
Jak pani widzi...
Wartość tego rodzaju heroiny jest bez precedensu.
Może niech oceni to specjalista?
Kochanie,
nie musisz się już o to martwić.
To jakiś absurd.
Co to jest, do cholery?
Jeśli coś mu się...
Mama zawsze powtarzała, że cierpliwość jest cnotą.
Jak za pierwszym razem.
O Boże!
Ile mogę zamówić?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie jest na bazie opium?
Wszystkie testy wskazują, że jest syntetyczny.
Nie trzeba sprowadzać opium z zagranicy.
Najbardziej niezwykłe jest to,
że nie ma w nim nic nielegalnego.
Czyli każdą jego ilość można wyprodukować w laboratorium.
Jakikolwiek geniusz za tym stoi,
upewnił się, by dało się go produkować w nieograniczonej ilości.
To może wywołać epidemię narkomanii.
Zajmę się tym.
Jak...
Bardzo dziękuję za pomoc, Sandi.
Dziękuję.
Raporty agencji federalnych, stanowych i lokalnych.
Nasz zakład na Staten Island przeszedł wszystkie inspekcje.
Mam 15 udokumentowanych przypadków raka.
Rozumiem, że rak to tragedia,
ale Rand Enterprises nie ma z tym nic wspólnego.
To przypadek, że wszyscy chorzy mieszkają w promieniu półtora km od waszego zakładu?
Stosowaliśmy się
do wszystkich praw i przepisów w zakresie ochrony środowiska.
Szuka pan dziury w całym.
Zbada to nasz zespół.
Macie do tego prawo.
Nie mamy nic do ukrycia.
Ale jeśli uda wam się udowodnić
związek raka z emisjami z naszego zakładu,
nie zmieni to faktu, że przestrzegamy prawa.
Zatem prawo się myli.
Więc nie z nami powinniście walczyć.
Rand nie odpowiada za wytyczne rządowe.
To chyba wszystko.
To przechodzi przez nasze nabrzeże.
To heroina? Przyniosłeś do mojego biura narkotyki?
Musiałem ją sprawdzić.
Skąd pomysł, że to ma z nami coś wspólnego?
Hai-Qing Yang. Szef firmy klanu Yang.
O czym ty mówisz?
O firmie klanu Yang. To przykrywka.
- Czyja? - Gości z toporkami.
To syndykat przestępczy.
Hai-Qing Yang robił interesy na naszym nabrzeżu.
Kiedy je kupiliśmy, musieli się zmyć.
Trochę się wkurzyli, ale nie martw się,
już to załatwiłem.
- Goście z toporkami? - Tak.
Zapytałem Hai-Qinga, po co Ręce nabrzeże
i przysłali mi pudełko.
W środku było to.
To wiadomość.
To brzmi absurdalnie.
Ale nie jest absurdalne.
Spójrz na ten symbol.
- Wąż? - To nie wąż.
To symbol nieśmiertelnego Shou-Lao.
Nieśmiertelnego?
Z Kunlun.
To on zrobił ze mnie żywą broń.
Pogubiłem się.
Smok.
Nie rozumiesz?
Wszystko jest powiązane.
Dobra.
Kawa na ławę.
Ręka wykorzystuje naszą firmę do szmuglowania syntetycznej heroiny.
Musimy ich powstrzymać.
Harold też tak uważa. Byłeś przy tym.
I wszystko to wywnioskowałeś z tego,
że jakiś Chińczyk zostawił ci pudełko pod drzwiami?
Tak.
- Nie. - Ale Harold...
To wasza sprawa.
Ja muszę się zająć prawdziwymi sprawami.
W porządku.
- W takim razie nie będę przeszkadzał. - Dzięki.
- Megan? - Tak, panie Rand?
Jesteś asystentką, prawda?
Czy to znaczy, że jesteś moją praktykantką?
Nie, ustalam grafik, odbieram telefony i zajmuję się codziennymi sprawami.
Np. gdy chciałem pomówić z jednym z badaczy.
- Właśnie. - No tak.
Czyli gdybym chciał, byś kupiła mi
paczkę żelek,
musiałabyś to zrobić.
Mogłabym to załatwić.
- Chce pan? - Nie.
Ale muszę dowiedzieć się, kiedy kolejny transport przypłynie
do Red Hook.
- Mogłabyś mi powiedzieć? - Nie.
Ale mogę zadzwonić do Sary Galvin z działu transportu. Ona panu powie.
- Idę na dół. - Obok windy. Czwarte piętro.
- Powiem jej, że pan przyjdzie. - Cieszę się, że porozmawialiśmy.
- Idę na lunch. - Tak, panie Meachum.
Ja też.
Jak spotkanie?
Tak jak mówiłeś. Nie mają dowodów.
Nie wydajesz się zadowolona.
Chyba zaczynam w to wątpić.
W co?
Czy jesteśmy tą dobrą stroną?
Nie wiem.
Wiedziałeś, że gang o nazwie Klan Yang miał umowę z Patelem,
zanim kupiliśmy nabrzeże?
Ktoś go używał. Co za różnica?
Rozmawiałaś z Dannym?
Nie.
To co chcesz powiedzieć?
Chcesz poznać prawdę o tym spotkaniu?
Było strasznie.
Patrzyłam ludziom w oczy,
dobrze wiedząc, dlaczego cierpią.
Bo jesteś dobrym człowiekiem.
Wcale się nim nie czuję.
Bo jesteś też dobrą bizneswoman,
a to znaczy, że musisz podejmować trudne decyzje.
Trzeba znaleźć równowagę,
a tobie wychodzi to lepiej niż większości z nas.
Dlaczego nie mogę przestać myśleć, że robimy coś złego?
W zakładzie?
Wiesz, że nie.
Teraz nie.
A jeśli odkryją coś nowego?
Wprowadzą nowe prawa.
Nie da się żyć w ten sposób.
Wiem.
Wiem, ale...
Szkoda, że to nie moja wina.
Brzmi absurdalnie, ale wtedy przynajmniej mogłabym coś z tym zrobić.
Jakoś im pomóc.
Wiesz, o co tu naprawdę chodzi, prawda?
Tak się bałam, gdy tata zachorował.
Ci ludzie szukają tych samych odpowiedzi.
Nie można ich winić.
Każdy chciałby móc zapobiegać takim sytuacjom,
ale niestety to często dzieło przypadku.
Ostatnia rzecz, którą chce usłyszeć maniak kontroli.
NABRZEŻE RED HOOK 20.30
Porozmawiam z nim.
Panie Rand?
Przepraszam, znamy się?
Czytałam w gazecie o tym, co pan zrobił w sprawie sprzedaży leków.
Może pan zmienić sposób, w jaki działa ta firma.
Dlatego... chciałam pokazać panu to.
To mój syn.
Zdjęcie z czwartej klasy.
Szkolne zdjęcie.
Ma raka.
Nie rozumiem.
Wywołały go emisje z zakładu Rand położonego niedaleko naszego domu.
Zatruwa powietrze, glebę i nas wszystkich.
- Nie wiedziałem... - Jest pan inny niż oni.
Współczujący.
Proszę, pomoże nam pan?
Bardzo mi przykro.
Naprawimy to.
Teraz lewa.
Kopnięcia.
Jeszcze raz. Pracuj biodrami.
Lepiej.
Co to było? No uderz.
Dobra.
Lepiej cię nie lekceważyć, Claire.
Nadal przyzwyczajam się do tego, że zadaję cierpienie,
zamiast je skracać.
Jeśli ci to pomoże,
to żaden z moich uczniów nie uczył się tak szybko.
Chyba zmęczyło mnie to, że wciąż musiałam prosić o przysługi.
Nawet mi nie mów.
W takim razie lepiej ćwiczmy.
Danny Rand, tak?
Widziałam cię w wiadomościach.
Od milionera przez żebraka do milionera.
Owszem, niezła historia.
Jak mieszkasz tu dość długo, takie rzeczy przestają cię zaskakiwać.
Chwila.
Cześć, Danny.
Chcesz czegoś?
Chciałem pogadać.
Będziesz musiał poczekać, aż skończę.
Zamówiłem żarcie na wynos.
Co?
Przykro mi, ale jestem w środku treningu.
Claire Temple.
Skąd się znacie?
Tak naprawdę to nie...
Dała mi parę dolców, gdy mieszkałem w parku.
Rozumiem.
Co...
Przepraszam. Co tu się dzieje?
Mówiłem: zamówiłem żarcie.
Nie.
Nie możesz się tu pojawiać z tym wszystkim...
- To randka? - Co? Nie.
Jasne, że nie.
Chyba że chcesz.
- Nie. - W porządku.
Dobrze.
To nie to.
No bo wiesz...
Musisz mi pomóc.
I do tego potrzebne są świece?
To było ulubione miejsce mojego taty. Nie znam innej restauracji.
Ładnie pachnie.
Chętnie spędziłabym resztę treningu
z wami przy stole.
Nigdy tak nie jadłam.
- Chodzi o to... - Świetny pomysł.
Wspaniały.
Jest pan inny niż oni.
Współczujący.
Proszę, pomoże nam pan?
Bardzo mi przykro.
Naprawimy to.
Co za kretyn!
Czy on ma pojęcie, co zrobił?
Nie wiedział, że wypowiada się w imieniu firmy.
Co z tym zrobimy?
Cóż,
nie chcieliśmy zgodzić się wcześniej, nie zgodzimy się i teraz.
Zwłaszcza że żądają dwa razy tyle.
To szantaż.
Wcześniej nie mieli podstaw. Teraz je mają.
Główny udziałowiec Rand Enterprises
wziął za to odpowiedzialność.
No tak.
„Członek zarządu został podstępem zmuszony
do przyjęcia odpowiedzialności.
Nie istnieje żaden związek pomiędzy
firmą Rand a przypadkami zachorowań”.
Wygramy w sądzie.
Taka sprawa może się ciągnąć latami.
To i tak tańsze niż ugoda.
Zagrozili, że pod koniec dnia wypuszczą to nagranie.
No i? Niczego tym nie zyskają.
To, że masz poczucie winy...
Nie obarczaj tym mnie!
Zawsze działam w najlepszym interesie firmy.
Chcę być pewien, że emocje
nie przesłaniają ci faktu, że ktoś nas wrobił.
A co za różnica?
Nas obchodzi, jak to wygląda.
Przemyślę to.
Megan zwoła spotkanie.
Niech przyjdzie też ten kretyn.
Wystawienie im Danny'ego tylko pogorszy sytuację.
Zanim to się rozpętało,
opowiadał mi o jakichś smokach.
On żyje w innym świecie, Joy.
Teraz też w naszym.
ZRÓB, CO MÓWI JOY
Dziękuję.
Za wspaniałego Buddę, niezrównanego nauczyciela.
Za wspaniałą Dharmę, niezrównaną ochronę.
Za wspaniałą Sanghę, niezrównanych przewodników.
Wam, trzy źródła schronienia, ofiaruję ten posiłek.
W tym klasztorze
mogłeś jeść burgery czy tylko wegetariański syf?
Jedliśmy tylko warzywa, które sami wyhodowaliśmy.
Ale czasem wymykałem się z moim kumplem, Davosem.
Jedliśmy mięso z osła.
Osła?
Ich mięso jest całkiem smaczne.
Moja babcia robiła pyszną oślinę z warzywami.
Wierzę ci na słowo.
Kiedy się nie wymykałeś,
siedziałeś i co?
Medytowałeś?
Nie do końca.
Uczyliśmy się sztuk walki.
Musiało być ci ciężko. Byłeś taki młody.
Było, minęło.
Zwłaszcza po tym,
przez co przeszedłeś w tej katastrofie.
Ja bym sobie nie dała rady.
Trenowałem.
Wyrzekłem się wszystkiego, co mnie rozpraszało.
Rzeczy materialnych,
błahostek, związków.
Przyjąłeś śluby czystości?
Tak. Oczywiście.
Czemu tak długo czekałeś?
Żeby tu wrócić.
Portal się zamknął.
Musiałem poczekać, aż znów się otworzy.
Chciałeś o czymś pogadać?
Tak.
Ale...
nie wiem, od czego zacząć.
Chciałabym zostać i posłuchać,
ale muszę lecieć.
Nie musisz.
Mogę?
Bierz, co chcesz.
Spoko?
Namaste.
Na razie.
Co się dzieje?
Nic ci nie jest?
Chodzi o Rand.
W szeregi firmy przeniknęli źli ludzie.
Przestępcy.
Używają jej jako przykrywki dla własnych interesów.
Jakich?
Próbują wprowadzić na rynek syntetyczną heroinę.
Heroinę?
Musisz iść na policję.
Nie. To tylko pogorszy sprawę.
Wina spadnie na Rand,
a oni znajdą inny sposób.
Co zamierzasz zrobić?
Posłuchaj,
Ward mi nie wierzy.
Ale jeśli udowodnię, że to prawda,
będzie musiał mi pomóc.
I potrzebujesz dowodu.
Dziś o 20.30 na nabrzeże przypłynie dostawa.
Normalnie, przed przeładowaniem i wysyłką,
kontenery poddawane są inspekcji.
Otwierają każdy po kolei, a tam...
tony syntetycznej heroiny.
Nie ukryją jej?
Nie muszą.
Nabrzeże należy do nich.
Musisz mnie osłaniać.
Żartujesz.
Mam iść z tobą?
Tak.
- Jestem nauczycielką karate. - Nieprawda. Jesteś wojowniczką.
Wiem, że chodzisz na nielegalne walki, by się sprawdzić. Rozumiem to!
Nie potrafisz zaznać satysfakcji.
Znam to uczucie.
Zmarnowałem lata szkolenia w Kunlun, czekając na coś, co nigdy nie nadeszło.
- To szaleństwo. - Wcale nie.
Ludzie od tego umierają.
Jeśli ta heroina przedostanie się na ulice,
dotrze do twoich uczniów.
Na ich ulice.
I zaprzepaści wszystko, co dla nich zrobiłaś.
Musisz mi pomóc.
Razem możemy wiele zdziałać.
- Będę musiała odwołać zajęcia... - Posłuchaj.
Możesz zapomnieć o czynszu w tym miesiącu.
Już odmówiłam.
Kupiłem ten budynek.
Jestem właścicielem.
Czy to znaczy „tak”?
Napraw przeciekającą rurę pod zlewem.
Jak wiecie,
pozew zbiorowy przeciw naszemu zakładowi na Staten Island
przybrał ogromne rozmiary.
Miałem nadzieję, że pojawi się tu pan Rand
i wyjaśni nam swoje poczynania,
ale jak widać idea godzin pracy wciąż jest mu obca.
Niemniej jednak jesteśmy zespołem i musimy wspierać naszego kolegę
w jego powrocie do życia i firmy.
Więc zróbmy to, w czym jesteśmy najlepsi i uratujmy sytuację.
Rozważyłem wszystkie opcje.
Po konsultacji z Joy
doszedłem do pewnych wniosków.
Ugoda byłaby błędem.
Spłacenie tych ludzi oznaczałoby przyznanie się do winy, której nie ma.
To była próba manipulacji, a ja zmuszę ich, by się przyznali.
Myślę, że twoje poczucie dobra i zła
zaczęło wpływać na interesy firmy.
Doprawdy, Lawrence?
Jesteś gotów poświęcić 200 mln dolarów
w jednym z najsłabszych finansowo okresów w historii firmy?
Zły PR wyniesie nas na dłuższą metę o wiele więcej.
Możemy podjąć takie ryzyko?
Jeśli teraz pójdziemy na ugodę,
zaraz pojawią się kolejni pokrzywdzeni w poszukiwaniu pieniędzy.
Źle to wygląda.
Zbojkotują nasze produkty.
Jeśli w czymś możemy się zgodzić,
to w tym, że mój brat nigdy nas nie zawiódł.
Spójrzcie na jego wyniki.
Każda decyzja była bezbłędna.
Może nie zawsze widzę to od razu,
ale nigdy nie zawiódł tej firmy.
Jeśli możemy zaufać Wardowi,
możemy zaufać, że warto podjąć to ryzyko.
Zagłosujemy?
Świetnie.
Puszczę pawia,
patrząc, jak hańbisz moją katanę tą chińszczyzną.
Dobra. Pokaż mi swój styl.
Niezła jesteś.
Trzeba używać jej po japońsku.
Patrz teraz.
Jesteś niesamowita.
Koniec zabawy. Idziemy. Twój telefon przyda się do robienia zdjęć.
- Masz? - Tak.
- Wszystko OK? - Wyciszyłem go na czas medytacji.
- Dzwonili z biura. - Odwołujemy akcję?
Prowadź.
SKANDAL DANIELA RANDA
Daniel Rand znów znalazł się na pierwszych stronach gazet.
Wyciek nagrania, na którym przeprasza za skandal z fabryką firmy,
stawia jej los pod znakiem zapytania.
I co, tato?
Rzecznik pozywających twierdzi,
że firma Rand zignorowała sugestie,
że to jej zakład chemiczny
może być przyczyną
piętnastu przypadków zachorowań na raka na Staten Island
oraz że naraża życie niewinnych dzieci.
HYDROKODON
Lepiej załóż kaptur.
- Przeszkadza ci to? - Co?
Że wszyscy mnie teraz znają.
A tobie nie? To wydaje się irytujące.
Przywykłem w dzieciństwie.
- Pilnuj się. - Dlaczego?
W kilka dni z bezdomnego stałeś się miliarderem.
Pieniądze, sława i władza czynią cię celem.
Ludzie będą chcieli cię wykorzystać.
Ty nie chciałaś.
Mają karabiny maszynowe!
Bo nie potrafią walczyć.
Nie tak miało być.
Możesz wrócić do domu.
Zjedz resztki kolacji
i zaczekaj na hydraulika.
Walcz w klatkach z obcymi ludźmi.
Nie jestem z tego dumna.
Mówię tylko, jak jest.
Podczas pierwszej walki w klatce
przekonywałam samą siebie, że chodzi o pieniądze.
Dla moich uczniów, dla dojo.
Ale tam wróciłam.
W porządku.
Wygrana to przyjemne uczucie.
Przyjemnie było zrobić im krzywdę.
Bardzo przyjemnie.
Aż przerażająco przyjemnie.
Los nie był dla nas łaskawy.
Ale może to nam pomoże...
Idź za mną, a nas nie zauważą.
Tutaj.
Dzięki za pomoc.
Jeszcze mi nie dziękuj.
Miło jest mieć na kogo liczyć.
Masz Meachumów.
Joy...
A ty kogoś masz?
Załatwmy to.
Jeśli uważasz, że się wtrącam, przepraszam.
Nie jestem w tym dobra.
W czym?
W rozmawianiu.
Jeśli ci to pomoże,
w ogóle nie wiem, co robię i mówię, póki czegoś nie spieprzę.
Przepraszam, jeśli źle odczytałam twoje intencje z tą kolacją.
Jak mawia Pan Tuan:
„Człowiek nigdy nie zna swych prawdziwych intencji”.
Musimy podejść bliżej.
Dobra. Jest.
Otwórzcie je.
Co to jest, do cholery?
Zaopatrzenie?
Nie wiem.
Danny.
Jesteśmy na dobrej drodze. Zaufaj mi.
Więcej sprzętu.
Jeśli nic nie ukrywają, po co im ta broń?
Dobra.
To ten. To musi być ten.
Miej mnie na oku.
Czekaj, co?
Danny!
Zamykamy.
Cholera.
Danny...
Kim jesteś?
A ty?
Radowan, chemik.
Danny.
Idziesz ze mną.
Nie. Zostaw mnie, błagam.
Trzymam cię. Chodź.
Co to było? Jak...
- Postrzelili go? - Dźgnęli.
Musimy jechać do szpitala.
Wskakujcie.
Nie rozumiecie.
Jestem poszukiwany w kilku krajach,
chyba że oni znajdą mnie pierwsi.
Umrze, jeśli mu nie pomożemy.
Mamy znajomą pielęgniarkę.
Na pewno już słyszałeś, że nagranie szaleje w sieci.
Ward?
Obudź się.
Spójrz na mnie. Co wziąłeś?
Powiedz, co zażyłeś. Muszę wiedzieć.
Ward!
Wszystko w porządku.
Chociaż u ciebie.
Nie wiem, co się dzieje,
ale wiem, że mamy problem
i musisz być przy zdrowych zmysłach, by pomóc mi sobie z tym poradzić.
Nie trzeba słuchać Joy.
Czemu to sobie robisz?
Robię to jemu.
Komu? Danny'emu?
Bo cię usłyszy.
Przerażasz mnie.
Nie ma ucieczki.
Jest.
Naprawimy to, jasne?
Byłaś przy mnie.
Jesteśmy rodziną.
Boże.
- Daj mi swoją kartę. - Już.
Koszty są nieważne. Proszę.
Ma przebite płuco.
Doznaje wstrząsu.
Muszę zrobić opatrunek okluzyjny.
W trakcie wdechu...
karta przyssie się do rany,
uszczelniając płuco i zapobiegając jego zapadnięciu się.
Podczas wydechu
niezaklejoną stroną...
powinno...
uciekać powietrze.
Dzięki czemu płuco...
się rozpręży.
Imponujące.
Obyś nie żądał zwrotu karty.
Co z nim zrobimy?
Może mógłby zostać tutaj?
Prowadzę tu zajęcia.
Możemy przenieść go do twojej sypialni. Coś wymyślimy.
Zatrudnię ochroniarzy.
Nikomu nie możesz ufać!
Tylko spokojnie.
- Odwieźcie mnie z powrotem. - Musi pan odpoczywać.
Jesteś tu bezpieczny.
Sabina.
To pana żona?
Zadzwonić do niej?
Moja córka.
Zabrali ją.
Kto?
Ręka.
Cholera.
To są chyba jakieś żarty.
Co?
Słyszałaś o Ręce?
Tak.
Co wiesz?
Że zabierając go, wypowiedziałeś im wojnę.
Zdajesz sobie sprawę?
Mojej koleżance ze szpitala wypruli flaki.
To była cała armia ninja,
mnie też próbowali zabić.
Wszystko zatuszowali.
Zmusili mnie do odejścia z pracy.
Byli tu przez cały czas.
Ręka jest wszędzie.
- Po co ściągnęli cię do Nowego Jorku? - Heroina.
Opracowałem przepis.
Miałeś ją tu produkować i eksportować.
Tak.
To on.
Tym zajmuje się Ręka.
Porywają dzieci, by kontrolować rodziców.
Widziałam to na własne oczy.
Sabina jest dla mnie najważniejsza.
Znajdę ją.
Zaczekaj.
To nie jest coś, czym bogaty dzieciak z Upper West Side
tak po prostu „się zajmie”.
Do tego potrzeba kogoś z wyjątkowymi...
umiejętnościami.
Właśnie.
Wszyscy mamy jakieś ograniczenia. Musisz zaakceptować swoje.
Posłuchaj,
może nie najlepszy ze mnie biznesmen
i nigdy nie będę szefem na miarę mojego ojca.
Ale to?
Po to właśnie trenowałem całe życie.
To jedno potrafię zrobić lepiej niż inni.
Tylko ja mogę ich pokonać.
Boże! Moja matka mówi, że zawsze będę trafiać na takich ludzi.
To moje przeznaczenie.
Jeśli naprawdę wierzysz, że możesz pokonać tych sukinsynów...
też muszę w to uwierzyć.
Ale mierzenie się z nimi samemu jest głupie, kimkolwiek byś nie był.
Nie jest sam.
Nie mogę cię prosić o nic więcej.
Już dość zrobiłaś.
Nie musisz.
To moja decyzja.
Nie wiem, kim był i skąd się wziął.
Ale potrafił walczyć.
Przebił się przez metal gołymi rękami.
Rękami?
Na pewno nie pięściami?
Możliwe.
Uklęknij.
Napisy: Agnieszka Putek